Mijn verhaal, 20 jaar later.

Op zoek naar mezelf maar mezelf verliezen in het dragen

Ik werd ermee wakker en voelde; Ja dit wil ik delen.
Mijn verhaal, 20 jaar later.

Als ik de filmpjes van toen terugkijk, raakt het me. Soms voelt het alsof ik gefaald heb. Een droom die ik niet waar kon maken. Maar inmiddels weet ik…
ik had een droom en ik heb echt alles gegeven. En dat was precies teveel.

De brok die ik voel in mijn keel als ik terugkijk, is rouw.
Rouw om de versie van mezelf die alles kon dragen.
De kracht waarmee ik door de wereld ging.
En het ideaal dat groter was dan ikzelf.

Maar ook de onmacht…
omdat ik niet heb kunnen afmaken wat ik zo graag wilde.

Ik heb geleerd dat wilskracht zonder lichaam mij heeft uitgeput.

Er was een andere weg voor mij.
De droom is niet weg maar wel van vorm veranderd.

Deze post is voor de vrouw die alle ballen hoog houdt, en voelt dat de rollen die ze draagt groter zijn geworden dan wie ze is.

I feel you 🤍

Vorige
Vorige

Een bijzondere ontmoeting

Volgende
Volgende

Ik ga dit niet nog een keer doen