Over zielsmissie, overvloed en vrijheid

Ik zit in het park. Mijn dochter naast me, verdiept in haar schetsboek. Potloodstrepen die straks veranderen in verf en kleur. We hebben een rustig plekje gevonden, met water op de achtergrond. Een momentje voor onszelf. Terwijl zij tekent, dwalen mijn gedachten alle kanten op.

De laatste dagen voel ik een golf van dubbele energie. Op het ene moment ben ik zo ontzettend vol van ideeën dat ik het liefst alles tegelijk wil delen: nieuwe teksten, video’s, audio’s. Ik voel de stroom en ik weet: dit is mijn weg.

En op het andere moment wil ik helemaal niets. Geen woorden, geen scherm, geen opnames. Alleen maar zitten. Ademhalen. Genieten van dit moment met mijn dochter.

Die tegenstelling is soms verwarrend. Maar misschien hoort het precies zo….

Deze week

Deze weak bracht vooral rust. Opruimen in huis, thuiskomen in mezelf. Veel frequency healings gedaan, tappings, maar ik voelde ook… zorgen. Zorgen over geld, niet per definitie als in tekort maar over hoe ik dat stuk mag laten meebewegen met mijn zielsmissie.

We kwamen net terug van vakantie. Daar leefden we in overvloed. Geen grenzen. En dan heb ik het niet alleen over geld want overvloed omvat alles. Frisse lucht, water, natuur, eten, bezienswaardigheden, liefde, samenzijn en zo kan ik eindeloos doorgaan.

Wat ik vooral voelde was: dit is hoe het hoort, dit is ons geboorterecht. Maar eenmaal thuis schuift het oude patroon zich weer naar voren. Hoe ga ik dit in deze fysieke wereld waarmaken?

Die ene vraag blijft omhoog komen: Hoe leef je je zielsmissie en bouw je tegelijk een bedding van overvloed? Zonder in een ratrace te schieten die niet klopt bij je lichaam, bij je ziel?

Ik zie zoveel voorbij komen op social media. Mensen met duizenden volgers, klanten, zichtbaar succes. Maar ik vraag me af: is dat werkelijk vrijheid? Of ben je dan alleen maar aan het werk?

Voor mij, met mijn gezondheidssituatie, is dat simpelweg niet mogelijk. Mijn lichaam wijst me keer op keer terug naar eenvoud, naar rust, naar trouw blijven aan mijn eigen ritme.

Dus wat kan ik? Ik kan mijn frequentie delen. Meer niet. Maar ook… niet minder.

Want die frequentie ís alles. Het is de levensenergie die doorstroomt, de belichaming. Het is waarheid. En misschien is dat wel de grootste rijkdom die ik kan doorgeven. Geen volgersaantallen. Geen perfect plaatje. Maar de vibratie van leven zoals het bedoeld is.

En wie kan daar beter voorbeeld van zijn dan ikzelf?

De afgelopen jaren, sinds ik zelf deze innerlijke reis ben begonnen, heb ik eigenlijk alles gedocumenteerd. Mijn processen, herinneringen, helingen. Daaruit zijn mini-sharings ontstaan: Sacred Inner Clarity Journeys, audios, activaties. Ik heb ze allemaal in mijn Temple (online omgeving) gezet. Alles wat ik onderweg heb vastgelegd.

Soms vraag ik me af: voor wie heb ik dit allemaal verzameld? Misschien voor mijn kinderen, zodat zij ooit terug kunnen lezen waar hun moeder doorheen ging. Of misschien toch voor dat grotere veld dat ik voel. Voor de vrouwen die nu hun eigen reis beginnen. Die nieuwsgierig zijn: Wie ben ik? Die de lagen van het onderbewustzijn willen bewandelen, of voelen dat er nog stukken ontbreken.

Alles staat er al. En toch… laat ik het vaak gewoon staan. Wachtend. Alsof het op het juiste moment naar buiten wil komen. Alsof het zijn eigen weg kiest.

Misschien is dat ook de essentie van dit pad: vertrouwen dat wat geboren wil worden, vanzelf geboren wordt en wie weet is dat nu en gooi ik de tempel gewoon open.

Misschien herken jij dit ook wel: de golf van alles willen en niets willen. De vraag hoe je zielsmissie en overvloed samenbrengt.

Mijn antwoord voor jou zou zijn: zak in je eigen veld. Herinner jezelf eraan dat jij genoeg bent. Dat overvloed niet ontstaat door harder werken, maar door meer te zijn. Door je frequentie te belichamen.

Terwijl ik mijn schrijfles afrond, kijk ik naar wat m’n dochter creëert. ze had alles mee, verf, lijm, schelpen…

Ze laat me haar schilderij zien en vertelt: “Ik heb licht en donker gemaakt. Daaronder het water. En een vrouw die haar eigen spiegelbeeld ziet in het water.”

Serieus, ik dacht: las ze mijn gedachten? Precies dit thema zat in mijn hart. Ik vroeg haar: “Wie is die vrouw? Is dat mama? Of ben jij dat?” Ze keek me aan. En toen zei ze: “Ze heeft paars haar. Ze is fantasie.”

Oeiiii… die kwam binnen.

Want eigenlijk gaat dit schilderij over ons allemaal. Over hoe we onszelf zien in het geheugen van het water, in de spiegel van het leven. Over de dans tussen licht en donker, en over dat magische stuk in ons dat we vaak wegzetten als fantasie, terwijl het misschien wel onze diepste waarheid is.

Maya’s en herinnering

’s Avonds zat ik online en kwam iets tegen over de oude Maya’s en de sacred calendar. Voor ik het wist zat ik vastgenageld aan m’n scherm.

Ik liep naar mijn man en zei: “Wil je met me meekijken naar deze Maya teaching?”

Hij zei ja. En daar zaten we, naast elkaar, kijkend, luisterend. Ik voelde het in elke cel, in elke vezel. En ik wist: hij voelde hetzelfde. Alsof ons hele systeem resoneerde.

Deze wijsheid kénnen we. Diep in onszelf. Maar de afleiding is groots. En juist daarom is het zo belangrijk om terug te keren.

Ik heb al veel over de Maya’s gelezen en gehoord, maar nu voelde het anders. Dieper. Het landde.

De wijsheid van de Maya’s

De oude Maya’s bezaten een uitzonderlijke wijsheid die veel verder reikte dan wat de westerse wereld ooit heeft willen erkennen. Hun kennis omspande geneeskunde, astronomie, astrologie, architectuur en natuurkunde.

We keken naar hoe verteld werd over de immense constructies die ze bouwden waarbij water vanuit de Golf van Mexico duizenden kilometers vervoerd werd, en het zout onderweg gezuiverd, puur op zwaartekracht en getijdenkracht. Het deed me denken aan Afrika, Lac Rose, waar zout handmatig gewonnen wordt. Hoe helend dat water is voor ons lichaam, geest en ziel.

Maar er werd ook vertelt over de piramides van de Maya’s die veel ouder en complexer blijken te zijn dan de wetenschap tot voor kort aannam.

In hun astronomie volgden zij nauwkeurig de bewegingen van planeten zoals Venus, Jupiter en Mars, en begrepen ze hoe deze kosmische transities directe invloed hadden op Moeder Aarde. Hun kalenders waren de meest precieze ooit, met 365,24 dagen, exact afgestemd op equinoxen en solstices. Hier heb ik nog een hele audio-serie over opgenomen, waarin ik de 13 maanden uitleg: het oorspronkelijke ritme.

Wat betreft de geneeskunde gingen de Maya’s zó diep, dat ze zelfs complexe hersenoperaties uitvoerden, omdat ze begrepen dat lichaam, organen en geest samenwerken. Ik moest meteen denken aan mijn gesprek met de internist deze week.

Hij stelde voor om toch nogmaals een operatie te overwegen. “We halen je schildklier weg en dan ben je overal vanaf.”

Maar ik voel dat anders. Zonder schildklier kun je niet leven. Dat zou betekenen dat ik dagelijks hormonen moet slikken. Hij zei: “Dat valt niet onder medicatie, want het zijn lichaamseigen hormonen.”Ik hoorde wat hij zei, maar weet dat de oorzaak van waarom mijn schildklier wordt aangevallen daarmee niet wordt weggenomen. En de kans is groot dat ik dan eindig met reuma, net als mijn oma. Een generatieding.

Ik wijk af… terug naar de Maya’s.

Scheppers van realiteit

De visie van de Maya’s: de mens is schepper.

Deze gedachten komen voort uit Ch’ipi Kaqulja, ook wel de Ray of Creation. Die splitst zich in vier manifestaties: de small ray – de mensheid, de groene ray – de natuur, het huis – Moeder Aarde en het solar system, en de slang – het universum.

Ch’ipi Kaqulja, de scheppingsstraal, beïnvloedt ons zenuwstelsel en onze realiteit. Voor de Maya’s was dit de definitie van magie: leren werken met de energieën die ons vormen, zowel kosmisch als aards.

Met deze kennis bouwden zij een beschaving waarin wetenschap en natuur niet gescheiden waren, maar juist in balans.

De westerse wereld is dat kwijtgeraakt. We zijn gaan geloven dat de aarde en haar rijkdommen er zijn om te gebruiken. Terwijl de Maya’s wisten dat dit leven vraagt om harmonie, om samenwerking tussen natuur, kosmos en geest.

De Calling

De elders, onze voorouders, hebben deze tijd voorzien. Nu is het moment om deze kennis te her-inneren. Om onze hersenen, klieren, ons lichaam en ons bewustzijn opnieuw te leren gebruiken. Om onze intuïtie, visioenen en vermogens te activeren. Om ons te herinneren dat er niets onmogelijk is.

Dit is de uitnodiging: te evolueren naar de nieuwe mens die in eenheid leeft met de schepping.

Ik zat daar, vastgenageld aan mijn scherm. Alles klopte. De Maya’s spraken dezelfde taal die mijn ziel al die tijd heeft gefluisterd.

Wij zijn hier om te transcenderen. Niet om te leren hoe we in het systeem passen. Niet om te dienen uit gehoorzaamheid.

In de tijd van de Maya’s was het anders. Je werd geboren op een dag die een energie droeg. Een blauwdruk. Een richting. Daardoor wisten de ouderen al welke guidance jij nodig had om jouw soul purpose te belichamen.

Hier zijn we compleet lost. We zoeken ons kapot naar wie we zijn, terwijl de antwoorden in ons DNA geschreven staan. We spenderen onze kostbare tijd aan werken voor de missie van een baas. En het systeem is zo ingericht dat je het idee hebt dat je het voor jezelf doet, via competitie, status, materie.

Maar diep in het hart blijft de vraag: Doe je dit echt voor jezelf? Wie ben je? Waarom ben je hier? Welke sleutel draag jij?

Hond & Slang

Voor mij persoonlijk viel zoveel samen. Mijn reis naar Kroatië – het land met het symbool van de hond. Volgens de Quiché-kalender draag ik de energie van Tz’i: de hond, hoeder van waarheid en loyaliteit. Geen toeval dat ik daar mijn ziel zo thuis voelde.

In mijn Kroatië-blog schreef ik er al over, zonder te weten dat ik deze frequentie belichaamde.

En dan de slang. In de nieuwe Maya-kalender draag ik de energie van de rode slang, toon 8. De kosmische slang die leeft in mijn ruggengraat, mijn adem, mijn lijf. Ook daarover schreef ik in Kroatië – zonder te weten dat ik het universum zelf beschreef.

Hond en slang. Trouw en levenskracht. Waarheid en oerinstinct. Het pad hoeden en het pad belichamen. Samen zijn ze mijn sleutel. Samen herinneren ze me aan wie ik ben.

Voorouders & synchroniciteit

De manier waarop de Maya’s spreken over de elders, de voorouders, raakte me diep. Het herinnerde me aan de Afrika, alles wat ik daar geleerd en meegemaakt heb maar ook aan de plant remedie man uit de Casamance die voor mijn deur stond. En aan dat moment, maanden geleden, via een videocall, toen hij zei: “We found you, ancestor.”

Potverdikkie. People!! Ik wil het bijna schreeuwen. Zie de synchroniciteit! Sta stil. Luister. Zak in je lichaam. Ga met de stroom mee… en je gaat het zien, voelen, weten.

Gisteren zei ik nog tegen een vriendin: “Ik ga met mijn hart zitten om te luisteren.” Niet veel later, zonder dat ik iets zocht, opende ik Facebook. En daar stond het. Precies dat. Ik moest dit zien.

Dit is de tijd

Dit is het. Dit is de calling. De Maya’s wisten het al: wij zijn scheppers. We are the creators of our own reality.

Wij zijn hier om onze levenskracht wakker te maken, trouw te zijn aan de waarheid, onze voorouders te eren, en de nieuwe mens te belichamen. De nieuwe mens die alle vier de levenslagen in harmonie brengt. Waarbij er voortdurende afstemming is tussen:

Het fysieke / materiële je lichaam: je levensenergie, de aarde waarop je loopt, je dagelijkse bestaan en werk.

Het spirituele: je verbinding met de bron, de kosmos, je zielsmissie en de onzichtbare werelden.

Het emotionele / relationele: je hart, je tribe, de uitwisseling met anderen, de balans tussen geven en ontvangen.

Het mentale / creatieve: je visie, je gedachten, het woord dat schept.

Zelf ging ik vaak van het ene extreme in het andere extreme waardoor ik dan stond te kijken van hé…. Maar ik voelde deze kant op te gaan. Klopt Nyaak alleen je verloor de balans tussen de vier.

En terwijl ik dit schrijf voel ik heel sterk dat ik niet het verlangen heb om nu opnieuw een Sacred Return groepsreis te starten. Mijn hart en ziel zijn helemaal bij Sacred Africana. Wat dus niet betekent dat ik het compleet weg veeg maar dat ook hier balans in mag ontstaan.

Dus wat ik vandaag wel ga doen is Sacred Flow – The Temple open zetten. Gewoon voor een resonable prijs toegang geven tot al mijn Sacred Clarity Journeys, de activaties, audio’s, werkboeken, teachings and sharings die ik de afgelopen jaren heb gemaakt. Voor wie voelt: ja ik dit is voor mij.

En ondertussen laat ik de tempel gewoon verder groeien met mijn Sacred Writings, video’s en sharings. Precies zoals ik het voel, een levend veld, een plek waar je kunt dwalen, ontvangen en steeds opnieuw thuiskomen in jezelf. Waar alles mag zijn.

Ik zal de link deze week op m’n website zetten 🥰

⬅️ Ga terug naar vorige blog

➡️ Ontvang automatisch de nieuwe blog