Wortelen in vertrouwen

Gisteren is, na drie weken, mijn wortelkanaal afgerond.

En nu ben ik me volledig bewust van de onnatuurlijke materialen die hierbij komen kijken. M’n kies trekken was geen optie vanwege de positie, dus ik koos voor vertrouwen.

Drie weken geleden begon ik zenuwpijn te voelen. Dat moment markeerde ook het begin van mijn reis met kigelia. Ik voelde het al bij de eerste kleine steekjes in mijn kies: er komt iets aan.

Diezelfde periode kregen we een lekkage boven ons bed. Achteraf bleek de dakbedekking aangetast. Wekenlang sliepen we met een indringend druppelgeluid boven ons hoofd. Irritant en heel erg vermoeiend!

Voor mij voelde het meteen als een spiegel. De lek in het dak stond symbool voor de lek in mijn kies. Waar lekt er energie?

Deze specifieke kies wordt in lichaamsgerichte symboliek vaak verbonden aan maag en darmen, aan dat wat we opnemen, verwerken en verteren. Wat wil gezien worden? Wat vraagt om aandacht? Mijn vorige Kigelia reis speelde m’n darmen enorm op. Dus we gaan de verdieping in.

Niet veel later viel de stroom uit. De aardlekschakelaar sloeg eruit. De cv-ketel viel uit geen warmte, precies tijdens deze koude dagen. De boodschap was helder: warmte komt niet van buitenaf (al is het wel heel fijn als het er is 😄).

Daarna bevroor de accu van de scooter van mijn man. Bevroren vocht. Bevroren beweging. Water = geheugen.

De boodschap: soms mag niet alle informatie direct vrijkomen soms wordt het zorgvuldig bewaard.

En toen… viel het licht uit in de woonkamer. Niet de stoppen in de stoppenkast maar alleen het licht boven de tafel. De kamer was warm maar donker. Na alles uitzoeken bleek het de dimmer.

De boodschap kon niet duidelijker: we mogen ons licht niet meer dimmen. Shine your light.

Stap voor stap werd alles hersteld. Het dak opnieuw bedekt. De kies geopend, het wortelkanaal gestart. De elektra volledig nagelopen. Een nieuwe dimmer. Het licht terug. De warmte terug.

En toen belde onze oudste zoon. Zijn nieuwe fiets was gestolen. Geen vervoer meer van en naar school.

Mijn man en ik keken elkaar aan.

It’s not done yet.

Hoe bijzonder is het als alles wat er gebeurt zo’n diepe betekenis draagt. Met ons gezin gingen we door een duidelijke shift.

De energie van mijn man lekte al langere tijd weg op zijn werk. En in december maakte hij de keus, ik stop en kies voor mezelf. Ik start m’n eigen business.

Een bold choice 😅 Met drie kinderen je baan opzeggen om te doen wat je hart zegt. Dit was het moment van controle loslaten, volledig in vertrouwen stappen en leven in het NU!

Begin januari zijn we samen gestart met de opbouw van zijn eigen bedrijf: Mabero Productions.

Chocoladeproducten, gemaakt met de beste ingrediënten. Geduld. Precisie. Zorg. Maar vooral: LIEFDE

De naam Mabero is een samenstelling van onze kinderen (Max, Beau en Rosalie) en dat is LIEFDE

De ondertoon van alles wat hij maakt is cacao. Pure, biologische cacao. Daar waar ook mijn hart steeds dieper doorheen mocht groeien.

En zo zie je… Je start vol enthousiasme in het onbekende en ondertussen gebeurt er zoveel om je heen.

Wat voor ons voelde als: weet je zeker dat je het oude loslaat?

Soms vraagt het universum dit, zodat je je volledig kunt wortelen in vertrouwen.

En toen, gister middag, ontving ik kunstmatige wortels in mijn kies. M’n kies kreeg ondersteuning om te blijven staan. Ik lag in de stoel en dacht, iets ouds wordt omgevormd. Misschien praat ik het goed maar dat zorgt in ieder geval voor een liefdevolle trilling in mezelf. Ik vond het spannend maar ook hier voelde ik, nyaak: overgave.

De behandeling deed pijn. En fysieke pijn voelt echt niet fijn!

Er zat nog een actieve ontsteking want de tijdelijke vulling had gelekt. Bacteriën hadden opnieuw hun weg gevonden. Dus hij moest dicht. (Mooie voorbode die we kregen van de lek in ons dak, dat moest eerst dicht om de lekkage te stoppen) Nu spannend of m’n lichaam de rest zelf kan oplossen. Again, Nyaak: trust the proces! Everything is happing for you! Not against you!

Toen ik gisteravond naar bed ging, zag ik iets heel bijzonders. Het voelde als een droom, maar ik was volledig bewust.

Ik zag iets wat leek op mycelium. Althans het groeide als mycelium. Het maakte verbinding tussen de wortels van mijn andere kiezen

en de kunstmatige wortels. Alsof er letterlijk leven werd gecreëerd.

Witte lijnen die zich om alles heen wikkelden. Verbindend. Verlichtend. Zacht maar krachtig. En zo mooi!

Nu weet ik dat ons lichaam geen mycelium heeft, maar wel fascia. Een levend bindweefselnetwerk dat alles in het lichaam met elkaar verbindt. Fascia loopt om spieren, organen, botten, zenuwen en ook rond tanden en kaakstructuren. Het reageert op spanning, pijn en verandering, en helpt het lichaam om nieuwe situaties te integreren.

Dus ook hier geen weerstand, maar door relatie, verbinding. Ik weet niet of facia op dezelfde manier werkt als hoe ik de mycelium zag…  Maar het voelde voor mij alsof mijn lichaam iets onnatuurlijks accepteerde, en er een levende verbinding mee aanging.

Vanmorgen, tijdens mijn kigelia, kwam het beeld weer terug. En ik hoorde: alles leeft. Alles is energie. Alles trilt op een frequentie.

Op datzelfde moment kreeg ik een bericht van Anouk. Ze vertelde dat ze, terwijl ze in slaap viel, aan het zingen was. Steeds hetzelfde. Ze wist de woorden niet meer, maar het gevoel wel.

Come home!

Ze schreef dat het voelde als mycelium. De levensboom van Africana. Alsof kigelia haar riep.

Ik zat rechtop in mijn stoel. Ik zat op dat moment aan mijn kigelia en had net het mycelium gezien.

Dit is geen toeval. Dit is verbinding. ❤️