Kigelia Journey: de afgelopen dagen

Edit: geschreven een paar dagen geleden maar na vandaag snap ik mn eigen schrijven nog beter. Dus bij deze. Misschien opent het een deur naar herkenning 🥰

De taal van mijn darmen (en grote teen)

Vanaf mijn eerste glas voelde ik het alweer…

Dat zachte “je mag weer”. Niet als een achtbaan, maar als een zomerse wandeling in de natuur waarin elk klein bloemetje, elk geluidje en elk briesje voelbaar wordt.

Het is mijn derde reis en elke reis opent een ander stuk. Eerst dacht ik dat Kigelia de achtbaan was, maar nu weet ik dat de achtbaan alles was wat ik in mijn lichaam voorbij was gerend. Kigelia is juist de zachte rem die me laat stilstaan.

Deze keer raakt ze mijn buik, mijn darmen, mijn gut (feeling) en de richting van mijn pad.

Het borrelt, het trekt, mijn relatie met de wc is… laten we zeggen een stuk hechter dan normaal 😅 Ik kan voelen dat mijn buik me iets duidelijk wil maken. Kigelia neemt me mee naar datgene wat ik nog niet heb verteerd.

Dat is waar ik me bevind, het terrein van oude ervaringen die ik ooit wel voelde, maar niet kon dragen. Het verlies van mijn moeder en vooral de verwerking daarvan. Volgens mij ben ik daar nu op de diepere lagen mee bezig. Maar ook mijn vader, en het moederschap… Hoe ik mezelf jarenlang heb weggecijferd en nu moet leren dat mijn werk, het geen ik leuk vind om te doen, kan bestaan naast het aanwezig zijn voor mijn kinderen. En die balans is een grote uitdaging.

Mijn darmen reageren op dit moment op alles!

De zachtheid, de pijn, de herinneringen, de energiestromen om me heen. Ik ben zo fijngevoelig dat ik soms iets oppik nog vóór ik het kan plaatsen. En nu laat Kigelia me zien hoe dat voelt van binnen.

Alles wat niet klopt, fysiek of energetisch voel ik meteen. Een hap eten die niet matcht. Een energie die te veel van me vraagt. Oude dingen waar ik mee geconfronteerd wordt. Mijn buik zegt gewoon: Nee! Dit niet.

Maar ook, ben ik zelf zuiver… of misschien beter gezegd hoe blijf ik zuiver in bepaalde situaties die me aangrijpen. Waar dat oude naar boven komt, wat ik toen niet kon uiten en nu met deze helderheid heel zorgvuldig mag benaderen. En lukt het me om het daadwerkelijk zorgvuldig en liefdevol te benaderen.

Helaas niet altijd. Zo voelde ik bijvoorbeeld dat de band met iemand in mijn leven weer van richting veranderde. In positieve zin zelfs… totdat ik in een split second voelde: er klopt iets niet. Dan word ik zó spits als een hond. Alles staat aan. Dat instinct ken ik inmiddels. Er komt iets aan.

En vaak voel ik me dan even schuldig voor mijn eigen gedachten, maar elke keer blijkt mijn gevoel toch te kloppen.

Er zijn mensen die echt twee kanten hebben.

Lief, warm, attent, behulpzaam, geweldig…

om vervolgens plotseling van richting te veranderen. Dan begint de manipulatie.

Het masker verschuift en je ziet ineens die harde, scherpe, lelijke energie naar boven komen.

Alsof er twee personen in één lichaam wonen, en je nooit weet welke variant je krijgt.

En het moeilijke is, ik wéét dat er een prachtige kern onder zit. Dat voel ik! Daar zou ik het liefst mee verbinden. Maar het komt altijd met de andere kant van de coin. En die andere kant is niet goed voor mij. Mijn systeem trekt direct aan de bel, mijn buik, mijn energie, mijn hele lijf. Voorheen duurde het dagen voordat ik het los kon laten. Nu duurt het een paar minuten.

En omg, nu met de Kigelia, geeft zelfs mijn grote teen signalen 🤣 De afgelopen dagen voel ik dat mijn rechter grote teen voor een seconde gevoelloos wordt. Bijna niet op te merken, maar ik voel het. Mijn grote teen staat voor richting. Ik word even on hold gezet. Alsof mijn lichaam zegt: “Wacht even… loop ik de richting vanuit mijn eigen centrum?” Is dit de juiste weg?

Het is alsof mijn lichaam een mini-pauze inzet terwijl ik nieuwe keuzes aan het integreren ben.

En zo beweeg ik van oude patronen naar mijn eigen pad. Dat voel ik letterlijk in mijn teen.

Ik ben nog niet aan de andere kant. Ik zit er middenin, aan het luisteren, ontdekken en loslaten… stap voor stap.

Maar het voelt alsof mijn darmen en mijn teen me precies leren wat waar is, wat goed is, wat liefde is, wat mijn pad is. En ik volg, luisterend naar… en in ontdekking van mezelf.